{"id":475,"date":"2023-05-19T11:11:08","date_gmt":"2023-05-19T11:11:08","guid":{"rendered":"http:\/\/olgaturowska.com\/?page_id=475"},"modified":"2024-01-17T03:29:54","modified_gmt":"2024-01-17T03:29:54","slug":"elementor-475","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/olgaturowska.com\/index.php\/elementor-475\/","title":{"rendered":"Blog"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Jeanne Hersch fundacja<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Blog filozoficzny<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Jeanne Hersch: mi\u0142o\u015b\u0107 do Mistrza<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Autentyczny filozof nieustannie filozofuje ca\u0142ym swoim \u017cyciem, spotkania z osobami znacz\u0105cymi jawi\u0105 si\u0119 mu jako zderzenie z niepowtarzalnym i tajemniczym splotem idei, kt\u00f3re si\u0119 pr\u00f3buje rozpl\u0105ta\u0107 i przetopi\u0107 w tyglu w\u0142asnego \u017carliwego d\u0105\u017cenia do Bycia i ods\u0142oni\u0119cia Prawdy. W przypadku Jeanne Hersch takich os\u00f3b by\u0142o wiele: Karl Jaspers, Martin Heidegger, Gabriel Marcel, Gaston Fessard, J\u00f3zef Boche\u0144ski OP, Raymond Aron czy Stanis\u0142aw Vincenz. Jednak tylko z dwoma \u0142\u0105czy\u0142a j\u0105, opr\u00f3cz intelektualnej fascynacji i duchowej blisko\u015bci, nami\u0119tno\u015b\u0107, opr\u00f3cz filia <\/i>i agape \u2013 <\/i>tak\u017ce eros<\/i>. Byli to Andr\u00e9 Oltramare oraz Czes\u0142aw Mi\u0142osz. Jeden z biograf\u00f3w Hersch pisze o \u201egodno\u015bci uczu\u0107\u201d w \u017cyciu osobistym filozofki, \u201ecokolwiek by o nim [\u017cyciu] powiedzie\u0107 (Dufour-Kowalski 1999, s. 61). Andr\u00e9 Oltramare, prominentny lewicowy polityk szwajcarski oraz profesor \u0142aciny zafascynowa\u0142 m\u0142od\u0105 Jeanne jeszcze w trakcie jej studi\u00f3w w Genewie. Pe\u0142ni\u0105c funkcj\u0119 pa\u0144stwowego inspektora o\u015bwiaty, cz\u0142owiek ten nieustannie si\u0119 nosi\u0142 z ideami zreformowania i udemokratycznienia szkolnictwa szwajcarskiego. Gdy spotka\u0142 Hersch w 1928 roku, ju\u017c mia\u0142 \u017con\u0119 i dw\u00f3jk\u0119 dzieci.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Studentka i \u201eza ka\u017cdym razem wyj\u0105tkowy\u201d (Hersch 1994, s. 91) uczony-latynista, egzystencjalista i stoik? Niepozorny z wygl\u0105du, starszy o 26 lat, ogromnie zaimponowa\u0142 kobiecie, kt\u00f3ra \u201ewidzi g\u0142\u0119biej i kt\u00f3rej talentu ontologicznego nie nale\u017cy kwestionowa\u0107\u201d (Dufour-Kowalski, s. 62). W ich zwi\u0105zku mia\u0142o chodzi\u0107 nie tylko o g\u0142\u0119bokie duchowe pokrewie\u0144stwo, ale te\u017c o \u201eca\u0142kowity dar osoby, [\u2026] o napi\u0119cie zmys\u0142\u00f3w, kt\u00f3re otwiera horyzont wolno\u015bci. Wizje i wibracje, kt\u00f3re, pomimo r\u00f3\u017cnicy wieku, utrzymuj\u0105 si\u0119 poza czasem” (Dufour-Kowalski 1999, s. 62). W 1941 Oltramare niespodziewanie porzuca rodzin\u0119, by zamieszka\u0107 z Jeanne. Yvonne, m\u0142odsza od m\u0119\u017ca o 10 lat, porzucona w ten spos\u00f3b w wieku lat 47, i c\u00f3rka, kt\u00f3ra przez d\u0142ugie lata prze\u017cywa\u0142a ten tragiczny moment: \u201edom jest zdewastowany, dwa pokoje s\u0105 ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cnione\u201d (Schmitt 1994, s. 106). Tak bardzo wymagaj\u0105ca wobec siebie filozofka, dla kt\u00f3rej s\u0142ynny kantowski imperatyw nigdy nie by\u0142 tylko pustymi s\u0142owami, w mi\u0142o\u015bci okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 zaborcz\u0105, \u0142ami\u0105c\u0105 wszelkie zasady \u017cycia spo\u0142ecznego furi\u0105. Wed\u0142ug przytaczanego ju\u017c biografa \u201ejest w tym epizodzie pewien dysonans; tragiczne serce staro\u017cytnej Grecji wieje i przykrywa swoimi wrzaskliwymi g\u0142osami \u017cal dw\u00f3ch kobiet\u201d.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Mi\u0142o\u015b\u0107 do Oltramarego obudzi\u0142a w filozofce \u201eproces wyzwolenia poza to, co moralne lub niemoralne, w spo\u0142ecze\u0144stwie, w kt\u00f3rym ka\u017cdy system warto\u015bci istnieje tylko pod k\u0105tem tego, co utrzymuje to samo spo\u0142ecze\u0144stwo w istnieniu lub nie\u201d (Dufour-Kowalski 1999, s. 64). Namiastka \u017cycia rodzinnego karmiona nadziej\u0105 w przededniu wojny umiera wraz z choruj\u0105cym na serce Andr\u00e9 ju\u017c w 1947 roku, po\u015br\u00f3d na nowo odbudowywanego pokoju.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Du\u017cy portret Oltramarego wisia\u0142 w po-kantowsku ascetycznie urz\u0105dzonym gabinecie Hersch do ko\u0144ca jej \u017cycia. Po latach filozofk\u0105 napisze: \u201eTo by\u0142 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry naprawd\u0119 by\u0142 tam, gdzie by\u0142. A tam, gdzie by\u0142, nie by\u0142o strategii, nie by\u0142o przebrania. Nie by\u0142o schronienia. Tam, gdzie by\u0142, by\u0142 obecny. Zwyk\u0142e tch\u00f3rzostwo ludzi, kt\u00f3rzy chc\u0105 co\u015b osi\u0105gn\u0105\u0107 w naszym \u015bwiecie, tch\u00f3rzostwo, kt\u00f3re jest tak powszechne w naszym spo\u0142ecze\u0144stwie, nie mia\u0142o na niego wp\u0142ywu. My\u015bl\u0119, \u017ce nie czu\u0142 pokusy. To by\u0142o oczywiste” (Hersch 1984, s. 96). B\u00f3l rozstania nie ustawa\u0142, przenika\u0142 w refleksj\u0119 filozoficzn\u0105 Hersch jak\u017ce uwra\u017cliwion\u0105 egzystencjalnie i zabarwion\u0105 fenomenologicznie, poniek\u0105d dialektycznie: \u201eChwile \u017cycia, bez niego, trac\u0105 na znaczeniu. Potrzebuj\u0105 go, jakby da\u0142 im jaki\u015b absolut. Jest to jednak absolut rozstania, a nie absolut ostatecznego zjednoczenia\u201d (Hersch 1984, s. 96).<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Jeanne Hersch: filozofia inspiracj\u0105 dla poezji<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Z Czes\u0142awem Mi\u0142oszem filozofk\u0119 zapozna\u0142 J\u00f3zef Czapski w 1950 w trakcie Kongresu Wolno\u015bci Kultury w Brukseli.\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Znajomo\u015b\u0107 ta szybko przerodzi\u0142a si\u0119 w burzliwy zwi\u0105zek, traktowany przez samego poet\u0119 by\u0107 mo\u017ce nieco instrumentalnie, jako ratunek od depresji (Franaszek 2011).\u00a0Zwierza\u0142 si\u0119 on wsp\u00f3lnemu przyjacielowi Stanis\u0142awowi Vincenzowi: \u201eNie mog\u0119 egzystowa\u0107 bez Jeanne z tej prostej przyczyny, \u017ce potrzebuj\u0119 jej jako garde-malade<\/i> albo jak dziecko, kt\u00f3re boi si\u0119 w ciemnym pokoju\u201d. Na pierwszym etapie romans ten rzeczywi\u015bcie przyni\u00f3s\u0142 poecie ukojenie i da\u0142 oparcie. Bardzo szybko Jeanne zacz\u0119\u0142a jednak domaga\u0107 si\u0119 pe\u0142nego oddania ze strony Mi\u0142osza: \u201epodnosi\u0142a do rz\u0119du obowi\u0105zku moralnego moje porzucenie \u017cony i dzieci w imi\u0119 pracy literackiej, gro\u017c\u0105c i przepowiadaj\u0105c m\u00f3j ca\u0142kowity upadek, je\u017celi tego nie zrobi\u0119\u201d. Hersch by\u0142a dla niego partnerk\u0105 do dyskusji, okazem b\u0142yskotliwego umys\u0142u po\u0142\u0105czonego z mocn\u0105 wol\u0105 (Franaszek 2011). Pisa\u0142 o swojej towarzyszce tak: \u201eumys\u0142 do rdzenia (i od dziecka) filozoficzny, sk\u0142onny, mo\u017ce a\u017c nadmiernie, do rozr\u00f3\u017cnie\u0144, precyzyjnych distinguo<\/i>. Mi\u0142o\u015b\u0107 prawdy i umiej\u0119tno\u015b\u0107 natychmiastowego wytropienia fa\u0142szu [\u2026]. By\u0142a prostolinijna, ostra, fanatyczna, niezdolna do dyplomatycznych taktyk i kompromis\u00f3w [\u2026] I niestety, Jeanne by\u0142a skazana na samotno\u015b\u0107, bo wszyscy jej si\u0119 bali. To powietrze by\u0142o tak moralnie czyste, \u017ce nie do oddychania\u201d.\u00a0<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

W 1952 roku zamieszkali razem w paryskim Trianon Hotel przy rue de Vaugirard 1 bis. Latem tego\u017c roku wyjechali na odpoczynek do miejscowo\u015bci Montpon nad rzek\u0105 Isle. Jeanne motywa\u0142a poet\u0119 do pracy nad now\u0105 powie\u015bci\u0105. Dlatego trzy letnie miesi\u0105ce sp\u0119dzi\u0142 on, pracuj\u0105c po 7\u20138 godzin. Po uko\u0144czeniu ka\u017cdego kolejnego rozdzia\u0142u Hersch od razu bra\u0142a si\u0119 do t\u0142umaczenia go na francuski. Owocem tej pracy sta\u0142o si\u0119 \u201eZdobycie w\u0142adzy\u201d \u2013 powie\u015b\u0107, pokazuj\u0105c\u0105 od podszewki powstanie PRL. Kochankowie \u015bpieszyli si\u0119, bo nale\u017ca\u0142o zd\u0105\u017cy\u0107 z oddaniem tekstu na konkurs \u201ePrix Litt\u00e9raire Europ\u00e9en\u201d og\u0142oszony przez Centre Europ\u00e9en de la Culture z siedzib\u0105 w Genewie. W nast\u0119pnym, 1953 roku powie\u015b\u0107 uznano za najlepsz\u0105 w\u015br\u00f3d bior\u0105cych udzia\u0142 w konkursie. Razem z Jeanne, w tym samym roku poeta sk\u0142ada wizyt\u0119 u Karla Jaspersa, u kt\u00f3rego studiowa\u0142a przed wojn\u0105 w Bazylei.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Jak napisze po latach Mi\u0142osz, Jeanne by\u0142a dla niego \u201eszko\u0142\u0105 umys\u0142owej wspinaczki\u201d. Filozofk\u0119 postrzega\u0142 on jako \u201eprzebywaj\u0105c\u0105 na pograniczu filozofii i teologii\u201d, ceni\u0142 w niej przede wszystkim \u201ejej pobo\u017cno\u015b\u0107, bo naprawd\u0119 by\u0142a kap\u0142ank\u0105 transcendencji czy te\u017c g\u0142osem podleg\u0142ym wezwaniu z wysoka\u201d. W imi\u0119 tego by\u0142 got\u00f3w \u201ewybaczy\u0107 jej wady\u201d. Do takich wad zaliczy\u0107 trzeba sk\u0142onno\u015b\u0107 Hersch do robienia awantur \u2013<\/i> by\u0142a apodyktyczn\u0105 i zaborcza w relacji z poet\u0105. Domaga\u0142a si\u0119 definitywnego zerwania z przebywaj\u0105c\u0105 w\u00f3wczas w Polsce \u017con\u0105 wychowuj\u0105c\u0105 ich wsp\u00f3lnych dzieci. Jak pisze jeden z biograf\u00f3w, \u201emi\u0142o\u015b\u0107 potrafi ow\u0142adn\u0105\u0107 tak\u017ce umys\u0142ami prorok\u00f3w i zakochana Jeanne desperacko walczy\u0142a o utrzymanie zwi\u0105zku\u201d (Franaszek 2011). Wszystko jednak nadaremnie, Mi\u0142osz bowiem nie zamierza\u0142 porzuci\u0107 rodziny.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Rozstanie nie by\u0142o \u0142atwe i nie odby\u0142o si\u0119 szybko. Poeta wyznawa\u0142 w jednym z list\u00f3w do Vincenza: \u201emoje g\u0142\u0119bokie sk\u0142onno\u015bci katastroficzne si\u0119 odzywaj\u0105 i wystarczy, \u017ce nie ma Jeanne, dzi\u0119ki kt\u00f3rej jako\u015b zapominam, a rozpaczam, \u017ce wojna wybuchnie, \u017ce nigdy ju\u017c nie zobacz\u0119 [syna] Antka\u201d. Po zerwaniu z Mi\u0142oszem zrozpaczona filozofka zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 do ich wsp\u00f3lnego przyjaciela Vincenza, niejako do rabina, kt\u00f3ry mia\u0142 przywr\u00f3ci\u0107 jej ukochanego. Pisarz relacjonuje: \u201eJeanne nie tylko opowiada\u0142a mi wszystko, ale tak\u017ce \u00bbdokumentarnie\u00ab pokazywa\u0142a mi listy, nawet intymne. Z tego wszystkiego poradzi\u0142em jej, aby nap\u0119dzi\u0142a Czesia do diab\u0142a, o ile si\u0119 jeszcze zjawi\u201d. Postaw\u0119 samego poety w ten sytuacji Vincenz opisuje tak: \u201eChce on, \u017ceby go \u017ca\u0142owa\u0107 po matczynemu, a teraz gdy rozp\u0119ta\u0142 zrozumia\u0142e uczucia przeciw Jance, zyska\u0142 konika, \u017ce Jeanne jest przepe\u0142niona nienawi\u015bci\u0105 i burzy mu ma\u0142\u017ce\u0144stwo, przeto w ostatnim li\u015bcie zerwa\u0142 z ni\u0105 gwa\u0142townie, jak to czyni\u0105 s\u0142abeusze i dupaki\u201d (Franaszek 2011).<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

W ostateczno\u015bci zwi\u0105zek poety i filozofki przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w przyja\u017a\u0144 trwaj\u0105c\u0105 a\u017c do p\u00f3\u017anej staro\u015bci obojga. Jeszcze w latach 80. sp\u0119dzali wsp\u00f3lnie wakacje na Gwadelupie, \u201eona jak zawsze pryncypialna, zgryziona dominuj\u0105c\u0105 nasz\u0105 cywilizacj\u0119 g\u0142upot\u0105, on nadal zmys\u0142owy, spowity pian\u0105 fal, komponuj\u0105cy w my\u015blach po\u015bwi\u0119cony jej wiersz\u201d (Franaszek 2011). Po \u015bmierci przyjaci\u00f3\u0142ki poeta po\u015bwi\u0119ci zmar\u0142ej kr\u00f3tki tekst, w kt\u00f3rym opisz\u0119, czego si\u0119 od niej mia\u0142 si\u0119 nauczy\u0107: nauczy\u0142em si\u0119 od Jeanne, \u017ce we w\u0142asnym \u017cyciu nie wolno poddawa\u0107 si\u0119 rozpaczy z powodu naszych b\u0142\u0119d\u00f3w i grzech\u00f3w, poniewa\u017c przesz\u0142o\u015b\u0107 nie jest zamkni\u0119ta i otrzymuje sens nadany jej przez nasze p\u00f3\u017aniejsze czyny\u201d.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Filozof filozofuje ca\u0142ym sob\u0105 i ca\u0142ym w\u0142asnym \u017cyciem. Mi\u0142o\u015b\u0107 staje si\u0119 dla niego okazj\u0105 do zbadania siebie, laboratorium swoich w\u0142asnych granic, autentyczno\u015bci w\u0142asnych potrzeb, weryfikacji w\u0142asnych postaw i cel\u00f3w. Jeanne Hersch pozostawi\u0142a po sobie du\u017c\u0105 liczb\u0119 wspania\u0142ych tekst\u00f3w. Nieco osobno w tym szeregu znajduj\u0105 si\u0119 ust\u0119py po\u015bwi\u0119cone mi\u0142o\u015bci. W jej mi\u0142osnym dyptyku pierwszym elementem by\u0142a mi\u0142o\u015b\u0107 do Mistrza, od kt\u00f3rego wzi\u0119\u0142a jak\u017ce du\u017co, zainspirowa\u0142a si\u0119 na ca\u0142e p\u00f3\u017aniejsze \u017cycie. Drugim sta\u0142 si\u0119 romans niemal\u017ce z Uczniem. W tym przypadku to ju\u017c filozofka mia\u0142a uczy\u0107 poet\u0119 \u2013 postaw, sens\u00f3w, dystans\u00f3w i zdziwie\u0144 wobec Bycia, Czasu i scalaj\u0105cego je ze sob\u0105 Paradoksu.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Wykorzystana literatura\u00a0<\/strong><\/p>